zondag 17 augustus 2014

Etalageproject op IJburg




Zoals ik al eerder vertelde, doe ik vrijwilligerswerk bij de Theaterwerkplaats van Nieuw Amstelrade. Dit is een activiteit voor mensen met beperkingen als gevolg van niet aangeboren hersenletsel (NAH). Ik vind dit een hele fascinerende groep om mee te werken, zeker omdat hersenletsel bij ieder mens andere effecten heeft en je daardoor soms verrast wordt. De werking van de hersenen hebben mij altijd al bezig gehouden, ik heb niet voor niets psychologie gestudeerd! Het meest bijzondere vind ik echter, dat deze mensen ondanks (of misschien juist wel dankzij) hun beperkingen en hetgeen zij hebben meegemaakt, een enorme levenslust en positiviteit uitstralen. Zelfs als ik een slechte dag heb, kom ik daardoor toch vrolijk en geïnspireerd thuis van dit werk,

Vorig jaar hebben wij gewerkt aan het toneelstuk Othello, waar wij een filmvoorstelling van hebben gemaakt. Dit was een hele bijzondere ervaring voor zowel de cliënten als ook voor mijzelf. Ik was echt apetrots! Momenteel zijn wij bezig met het Etalageproject op IJburg.

Dit houdt in dat we gaan samenwerken met winkeliers, er worden kunstwerken uit het atelier opgehangen in de winkels (kunstroute) en verder zijn we bezig met verrassende acts en kleine voorstellinkjes in verschillende winkels. Het is heel spannend om te doen, omdat het echt een project op locatie is. We maken dus geen voorstelling in de veilige, beschermde ruimte van het activiteitencentrum maar we gaan de boer op! En we maken heel wat mee. Het creatieve proces verloopt heel anders, we zijn nu veel meer tijd bezig met organisatie en je ziet dat cliënten in nieuwe situaties terecht komen. Het is dus eigenlijk een groot leerproces, en dat is geweldig om mee te maken. Je leert de mensen zo van een hele andere kant kennen. Zo ging ik met een cliënt naar de supermarkt en kwam ik erachter dat hij bijna nooit in een supermarkt was geweest, en dat terwijl hij vlakbij woont. En leerde ik dat je met een rolstoel niet zomaar langs alle kassa's kunt, omdat het nét te smal is om doorheen te gaan! Er is maar één kassa waar wel genoeg ruimte is. Dat moet je ook maar net weten!

We hebben ook contact met diverse winkeliers, die allemaal anders reageren. Gelukkig zijn er veel enthousiast, maar ze weten ook niet altijd wat ze ermee aan moeten. IJburg heeft als uitgangspunt "inclusie" wat zoveel inhoudt dat er ruimte is voor iedereen, ook mensen met een beperking. In hoeverre die ruimte er echt is, proberen wij met dit project ook een beetje zichtbaar te maken.

We hebben ook contact met een dansdocente op IJburg en ik ga met haar werken aan een projectje met kinderen en dans en kleding en recycling. Verder vertel ik nog even niets, dat is nog een verrassing! Wel kan ik alvast verklappen dat het gaat plaatsvinden op woensdag 24 september op de Pampuslaan. Op IJburg dus!

De flyer voor het project, gemaakt door cliënten van het atelier. Tekst en foto's van de acteurs (en ja, ik sta er zelf ook op!).


In de onderstaande video zie je wat voorbereidingen voor het project, de eerste kennismaking met Ijburg en de toegankelijkheid voor rolstoelen. En als je goed kijkt, zie je mij fotograferen in de spiegeling van het raam! (Zie ook de foto helemaal bovenaan)





donderdag 24 juli 2014

Schrijven en haken

Best lastig om een nieuwe blog te beginnen. Waar begin je? Voor mij moet een verhaal een kop en staart hebben, en dat betekent dat ik ieder onderwerp uitgebreid zou moeten inleiden aangezien het (bijna) allemaal nieuw is! Maar dan krijg je wel hele lange verhalen, en daar heeft niet iedereen zin in. Dus eigenlijk zou je gewoon moeten beginnen met waar je mee bezig bent en vanuit daar verder gaan. Ook dat is best een uitdaging, maar ik ga het proberen! Daar komt nog bij dat ik momenteel veel op de tuin ben en daar geen internet (wifi) heb en het dus lastig is een beetje regelmaat erin te brengen, maar ik ga het dapper proberen.

Daarom vertel ik even iets over mijn huidige project (of moet ik zeggen 'een van de'): het omhaken van een AH-tas van jute. Ik was zelf niet zo snel op het idee gekomen om dit te doen, al had ik er wel eens een paar zien langs komen. Maar op de tuin hadden ze zo'n gezellige activiteit, iedere week samen haken aan dit project. De dame die dit organiseerde had op de kunst- en rommelmarkt eind juni wat voorbeelden staan en daar werd ik toch wel enthousiast van! Ik houd er niet van om mijn voor 6 weken ergens voor vast te leggen, maar de kosten waren voor het materiaal en daarna nog je zo vaak of zo weinig komen als je maar wilde, dus wat had ik te verliezen? Dus ik heb mijn favoriete kleuren aangegeven en heb me opgegeven.

Mijn ervaring is, dat je met creatieve dingen zoals kleding (of lingerie) maken eigenlijk al makkelijk contact maakt. Je bespreekt een patroontje, een techniek en zo heb je de leukste gesprekken met iemand waar je anders misschien hooit iets mee zou hebben. Erg leuk vind ik dat, daar kan ik echt van genieten omdat je zo een andere kant van mensen ziet. En zo gaat het ook met deze haakclub, ik had bijv. nog nooit een gesprek gehad (meer dan groeten) met mijn achterbuurvrouw, en zo zit je dan ineens patroontjes en tips uit te wisselen. Met zijn allen lekker in de kantine (of lekker op het terras) lekker creatief bezig zijn. Wat wil je nog meer.

Ik heb inmiddels ook eens op internet gezocht naar voorbeelden en ideeën voor de tas, en ik vond dat deze tas de SAS-tas wordt genoemd. Tsja, toepasselijker kan het bijna niet!


Uitleg: het idee is eigenlijk heel simpel. Je omhaakt een jute tas met mooie katoen of wol en dan krijg je een gloednieuwe originele maar wel fijne stevige tas. Wij gebruiken Catania-katoen, ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind haken, maar met nummer 2,5 is het natuurlijk wel een heel project. Eens kijken of me dat gaat lukken in 6 weken (we zijn nu bij week 3)! Ik had al wat leuke projecties voor ogen voor de zomer, maar dit heeft het even overgenomen en ik vind het eigenlijk heerlijk om te doen.



Ik zag zo'n mooie steek in de Simply Haken staan, die wilde ik meteen uitproberen. En met mijn favoriete kleuren werd het heel anders, maar wel erg mooi vind ik zelf.

Ik vind het patroontje erg mooi, maar te druk om de hele tas mee te doen. Dus nu ben ik overgestapt op en wat rustiger patroontje. Nu zag ik bij voorbeelden op internet dat ze vaak een brede rand aan de bovenkant doen, maar bij mij is hij dus aan de onderkant uitgekomen. Ach, is wel weer origineel ook, toch?
En zo zie je maar: als je ergens enthousiast mee bezig bent, dan schrijf je er ineens zomaar een stukje over. Tussen het haken door. Op de tuin.




maandag 14 juli 2014

Nieuw leven in mijn blog!

Enige tijd geleden (bijna twee jaar alweer) was dit een actieve blog over het maken van lingerie. Het lingerievirus had mij te pakken en ik was heel fanatiek met lingerie maken bezig. Ik heb een opleiding gedaan op het gebied van lingerie maken. Ik heb er zelfs over gedacht om een eigen bedrijfje te beginnen, wat ik Mircalla wilde noemen. 

Maar dat is het niet geworden. Waarom niet? Ten eerste ben ik geen ondernemer, en was het opzetten van een eigen bedrijf niet echt een droom van mij. En om een eigen bedrijfje op te zetten moet je heel bedreven zijn. Dat was ik dus niet! Ook zijn het maken van lingerie/kleding en het opzetten van een eigen bedrijfje nogal solistische taken zijn, en ik functioneer gewoon beter in gezelschap.Ik houd van mensen om mij heen.



Verder ben ik een persoon ben die soms helemaal in iets nieuws kan opgaan, maar er dan na verloop van tijd op uitgekeken raakt. Zeker op dit moment in mijn leven waar ik nogal snel afgeleid kan zijn door zorgtaken en een tegenvallend energiepeil door gezondheidsproblemen. Solistisch werken maakt mij eenzaam en geeft mij geen energie. Zodoende ben ik vrijwilligerswerk gaan doen op het gebied van mijn oude beroep, docent dansexpressie. Ik werk met lichamelijk gehandicapten en begeleid een activiteit op het gebied van dans en theater. Ik vind dit heerlijk om te doen. Niet alleen ben ik op deze manier bezig met mijn passie, dans en bewegen, ik vind het ook een heel bijzondere doelgroep om mee te werken. Bovendien heb ik leuke collega's. Deze activiteit geeft mij energie en voldoening, ik voel me er nuttig door.


Sneak peek in mijn tuintje


Verder heb ik sinds kort een volkstuintje, waar ik 'szomers heerlijk van de zon kan genieten. En ook van alles meemaak. En sinds kort ben ik weer lekker aan het haken, en zelfs weer een beetje aan het naaien (dat was me een beetje tegen gaan staan door de druk van het lingerie maken).


Ik ben dus niet meer zoveel met lingerie maken bezig, maar toch kriebelt het weer om te gaan bloggen. Nu niet meer (alleen) over lingerie maar over alles wat mij bezig houdt. En wat centraal staat in mijn leven is mensen. De kracht van mensen, dat wat ze bezig houdt en energie geeft. Dus daar wil ik over gaan schrijven. Over wat mij bezig houdt en energie geeft, en ook over andere mensen. Ik vind het gewoon heerlijk om te schrijven en op deze manier wil ik deze blog weer nieuw leven in blazen!

Lees ook mijn stukje Mensenkracht!

Misschien vind je dat niet interessant, en wil je mijn blog niet meer volgen. Maar hopelijk blijf je hangen en denk je wel, hee wat leuk, een afwisselende blog! Of wellicht had je toch al niks met lingerie en wil je nu mijn blog juist graag volgen. Welkom!